امروز ۲۷ سال و ۸ روزمه و اولین درسی که از این سن گرفتم اینه که ، از این به بعد ، سطح فرهنگ و شخصیت ، اولین معیارم برای ارتباط گرفتن با آدم ها باشه .

دوستم تا جمعه تهرانه و طی قرارها و ارتباط هایی که این چند روز اخیر با هم داشتیم (بعد از یک سال و اندی آشنایی) ، حسم بهش عجیب شده ، یه حس دلزدگی در حین مهم بودن!

برای اولین بار دیشب زنگ زدم به کارفرما و الکی گفتم برام مشکل پیش اومده ، امروز رو آف کردم. تا الان هم فقط زیر پتو بودم و توی گوشی . تصمیم داشتم درس رو شروع کنم از امروز ولی فک کنم باید قیدشو بزنم .